Diablo en la playa | Matarile

Matarile presenta ‘El diablo en la playa’ na sala Ártika de Vigo

Trala gran acollida de DAIMON y la jodida lógica nun ano marcado pola pandemia, a compañía de Ana Vallés e  Baltasar Patiño trae a Vigo a súa creación número trinta, El diablo en la playa. A sala Ártika acolle no seu espazo da Avenida Beiramar o novo espectáculo de Matarile Teatro os días 11, 12 y 13 de decembro. Unha peza que foi estreada o pasado outubro no Festival Internacional de Teatro de Ourense – FITO.

O FITO inicia hoxe a súa “edición de resistencia”

O 12º Festival Internacional de Teatro de Ourense (FITO) arranca no Teatro Principal de Ourense coa obra La voz dormida, de Euroscena (Salvador Collado), compañía procedente de Madrid. Despois da incerteza creada dende que o Concello de Ourense anunciara a retirada de axudas ao encontro, a compañía Sarabela consegue manter a continuidade do festival cunha “programación fiel […]

A profesión teatral, sorprendida e indignada ante a falta de apoio ao FITO de Ourense

Profesionais das artes escénicas avisan da perda “irreparable” que supoñería a desaparición do Festival Internacional de Teatro de Ourense, despois de que o Concello anunciase publicamente que non apoiaría economicamente unha das citas imprescindibles do calendario teatral galego. | Manuel Xestoso |   Entre a rabia e a incredulidade. A decisión do consistorio Ourensán –á […]

Escena Galega rexeita o abandono do Festival de Teatro de Ourense por parte do Concello

Escena Galega, a Asociación Galega de Empresas de Artes Escénicas, vén de facer público un comunicado no que amosa o seu rexeitamento á decisión do Concello de Ourense de retirarlle o apoio ao Festival Internacional de Teatro de Ourense (FITO). O posicionamento de Escena Galega súmase así á desaprobación tamén manifestada pola AAAG (Asociación de […]

A AAAG critica a retirada de apoio ao FITO do Concello de Ourense

O Concello de Ourense anunciou o pasado xoves que non achegará fondos para financiar o Festival Internacional de Teatro de Ourense (FITO), que viña organizando a compañía Sarabela Teatro, polos “elevados custos e escaso retorno económico”, segundo apuntou o alcalde de Ourense, Gonzalo Pérez Jácome. A continuidade do Festival, cunha notable historia na cidade, queda […]

Kairos, sísifos y zombis

A utilidade do teatro Manuel Xestoso   Resulta pouco probable que atopemos un zombi segundo os canons da cinematografía popular: un corpo acabado de exhumar, vestido con galdrapos, que deambula buscando alguén a quen morder. Pero vaiamos aos grandes almacéns e observemos as multitudes desorientadas, errando entre os expositores na procura de algo que consumir: […]

El futuro empezó ayer

Unha vida sen interese Manuel Xestoso   Empoleirados nas maiúsculas das Artes, as Ciencias ou a Política, tendemos a non prestarlle moita atención ás vidas sen interese. E, non obstante, a vida propende a presentarse con moitas menos maiúsculas que a escritura: cando reparamos niso, decatámonos de que as vidas sen interese adoitan conformar a […]

El cuello de la jirafa

Físgoas de baleiro. (A elegancia da mirada). Roi Vidal Ponte   Hai cousas que existen e non se ven. Como o tempo. Como a impermanencia do presente. Ou como todo o que se agocha entre as fendas que unen e separan. Matarile é unha desas cousas. Raras. Polémicas. Únicas. Imprescindibles. Matarile non se ve, experiméntase. […]

Mar

Terra Roi Vidal Ponte   Bolivia perdeu o seu mar en 1879 nun enfrontamento bélico con Chile. Desde entón, o tema da mediterraneidade é un asunto de estado e o sentimento de perda parte do seu volkgeist. A compañía Teatro de los Andes encara esta frustración desde un punto de vista que por momentos semella […]

Islandia

O reality e a realidade Manuel Xestoso   Islandia non existe: é unha metáfora que representa a posibilidade de facer as cousas doutro xeito. Foron os islandeses os que protagonizaron unha revolta que levou á materialización do soño da maioría da poboación europea: dicirlles “non” aos bancos, negarse a rescatalos, evitar as políticas de austeridade, […]

30/40 Livingstone

Autoindulxencia | Manuel Xestoso |   A angustia do home contemporáneo maniféstase, en moitas ocasións, como baleiro existencial, como un sentimento de que a vida debería ofrecer “algo máis”. O problema vén cando ese “algo máis” é un ente impreciso e indefinido, unha simple presunción dunha existencia máis completa. A situación, neste caso, podería ter […]

O estado salvaxe. Espanha 1939

Biografías que importan | Manuel Xestoso |   Semella que se expande a conciencia de que a vida pública se constrúe cos ladrillos das diferentes historias persoais. A pequena intrahistoria dos que trataron de edificar –silenciosos ou silenciados– unha existencia propia durante a ditadura de Franco resulta esclarecedora para elaborar o retrato colectivo daquela época. […]

30 e tantos ósos

Mulleres e circunstancias | Camilo Franco |   Todo ocorre dun xeito cruzado. Como se coherencia ou organización fosen marcas de orientación máis que sistemas. Pode ser que todo ocorra cun sentido, pero que nós o ignoremos. Nós que chamamos azar a todas as cousas das que ignoramos as causas. O azar como esa arañeira […]

Parasceve

Ritual malogrado | Manuel Xestoso |   Escribiu Philip Roth que a Historia adoita entrar na vida das persoas como irrompe un cabalo desbocado no salón onde a familia está comendo tranquilamente: o sobresalto vai seguido de estupor e de feridas irremediables. Parasceve semella querer darlle a razón ao escritor norteamericano e relata como a […]

Homes bisagra

Teatro vibracional | Afonso Becerra de Becerreá |   Homes bisagra semella materializar as ideas do visionario Antonin Artaud que podemos ler en Le Théâtre et son double. A musculatura sonora, lumínica e corporal actúan nunha sinestesia non redundante, que foxe de calquera lugar común e que fornece efectos empáticos hipnóticos, dunha beleza perturbadora. O […]

Distancia siete minutos

O que non querías oír | Roi Vidal Ponte |   A familia. Trauma e trama da cultura contemporánea. Esa que comeza co Edipo de Sófocles, o que se arrinca os ollos porque non quere ver a súa particular traxedia familiar. Tizina apunta alto e cerca, ao establecer un paralelismo entre a aventura errática da […]

Otelo

“Así caen los imbéciles” | Camilo Franco |   Facer unha versión de Otelo con personaxes manipulados é o colmo da coherencia. Otelo pasa por ser unha obra sobre os ciumes pero é, en realidade, unha obra sobre a manipulación, sobre como as palabras exactas pronunciadas no momento oportuno inflúen nos actos para mal. Viajeinmóvil […]