PUBLICIDADE

| Karima Mansour, Exipto |

 

No principio foi o movemento… e dende a alborada dos tempos, a danza foi un potente medio de expresión e de celebración. Dende os frescos atopados nos túmulos dos faraóns exipcios continuou a inspirar aos creadores até hoxe. O baile empregouse para evocar os moitos deuses e deusas da danza e todos os conceptos e sentidos que encerraban: o equilibrio co cal se conecta a xustiza, a musicalidade, o ton, a conciencia individual e cósmica, e moitos máis.

Lin unha vez que “no tempo dos faraóns se pensaba que a danza elevaba o espírito do danzante e do público, de espectadores e participantes. A música e a danza invocaban os máis elevados sentimentos da condición humana ao tempo que consolaban ás persoas das frustracións e perdas da vida”.

O movemento é unha linguaxe falada por todos nós. O movemento é unha linguaxe universal que pertence a todos. Só precisamos abrir os sentidos e escoitar. Escoitar é o único que se require; escoitar sen interferencias, escoitar sen xulgar, escoitar en silencio e permitir que o movemento nos traspase no instante, porque todo o que está no noso interior e arredor de nós móvese, está en constante movemento. O corpo non mente cando escoita a súa verdade e a revela.

Ao escoitarmos o latexo de corazón, podemos bailar a danza da vida, que esixe movemento, destreza e flexibilidade, unha coreografía en constante cambio.

Nunha época en que os termos conexión e conectividade adquiren novos significados e na que a nosa capacidade de conexión acada o seu punto máis baixo… a danza segue a ser a actividade máis solicitada para restablecer esa conexión perdida. A danza restitúe as nosas raiceiras, nun sentido cultural, mais tamén na acepción sensorial, persoal e individual máis inmediata: ata o cerne, ata o corazón. E, ao tempo, permítenos seguir sendo animais sociais, xa que só cando conectamos con nós mesmos, cando escoitamos o noso ritmo interior, podemos establecer unha conexión auténtica cos outros e iniciar a comunicación.

Na danza compartimos as culturas e as fronteras caen no espazo da inclusión e da solidariedade a través dunha silandeira linguaxe universal.

O corpo é un instrumento para expresármonos, o vehículo da nosa voz, dos nosos pensamentos, dos nosos sentimentos, da nosa historia, do noso ser e a nosa existencia… É a nosa arela de expresarnos e comunicarnos tomando forma no movemento.

A danza é o lugar que nos permite conectar coa nosa verdade, mais para chegar a ela precísase un espazo onde habite o silencio. A danza conéctanos co resto e permite que nos sintamos completos. E só con ese sentimento atopamos a paz. E coa paz vén o silencio. E a través do silencio escoitamos, entendemos e falamos. E nese sosego aprendemos a bailar as nosas verdades. E entón a danza vólvese pertinente.

O movemento e a danza conforman o espazo onde podemos pasar do vertical ao horizontal, do alto ao baixo, e regresar. O movemento e a danza están onde o caos se pode crear e reorganizar, ou non. Onde podemos crear as nosas propias realidades nun fluxo de instantes fugaces, efémeros, que se suceden. Instantes que poden conmovernos e permanecer na memoria para inspirarnos e para cambiarnos a nós mesmos e aos outros para sempre. Aí reside o poder dunha expresión verdadeira e, xa que logo, o poder da danza.

A danza cura. A danza é o lugar onde a humanidade pode encontrarse.

Invito a todas e todos a ir alén das fronteiras, alén das crises de identidade, alén dos chauvinismos, máis alá dos marcos establecidos. Podemos liberarnos desas limitacións para atopar o impulso e o ímpeto desa linguaxe universal. Invítovos a todas e todos a bailar ao ritmo do corazón, da vosa verdade interior, porque é a partir deses sutís movementos –que conducen a revolucións íntimas– que suceden os cambios reais”

 

——–

O Día Internacional da Danza celébrase o 29 de abril desde que foi establecido en 1982 polo Comité Internacional de Danza do Instituto Internacional do Teatro (ITI). Esta data conmemora o nacemento (en 1727) de Jean-Georges Noverre, bailarín e profesor considerado o creador do ballet moderno. Cada ano o ITI confía a unha coñecida personalidade do mundo da danza a redacción dunha mensaxe que se le en todo o mundo. En 2019, esta mensaxe foille encargada á bailarina, coreógrafa e mestra exipcia Karima Mansour.

 

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

Relacionado

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Subscríbete

Recibe as novas, artigos, entrevistas e contidos da Erregueté para que non perdas unha!

erregueté en papelSúmate ao movemento #erreguelove!

Por só 20 euros ao ano recibirás dúas revistas coa edición de textos dramáticos