Tiven a oportunidade de ver a función en Vigocultura de Oh, Mammi Blue, da compañía Cinema Sticado, o pasado venres 20 de febreiro, no Auditorio Municipal da cidade.
O espectáculo é un monólogo no que Helena Varela conta o parto da súa segunda filla. A pesar da comedia, a peza destaca pola súa intimidade e vulnerabilidade. Helena non ten medo a espirse (non literalmente, neste caso), e consegue mediante o seu carisma e graza natural que a acompañemos por esa viaxe, que pode chegar a ser bastante abafante.
En todo caso, a peza resulta tremendamente honesta, e é grazas a isto que chega ao espectador. É unha peza que move, pero que tamén cuestiona. Facer unha reflexión sobre cuestións tan complexas como o concepto de familia e a maternidade pode resultar pesado, e ás veces incluso panfletario, pero non é o caso. Oh, Mammi Blue non se esquece do persoal no político, e este último deixase ver, sen explicitalo. Oh, Mammi Blue non che estampa unha idea na face, senón que consegue que dentro de ti se movan a reflexión e a emoción.
O espectáculo é sinxelo. O máis rechamante é a pantalla onde vemos o que filma a cámara, inda que aparecen elementos de attrezzo e vestiario que poden ser rechamantes. En todo caso, o que enche o espazo é Helena e a súa apertura. Ela consegue achegarse ao público dun xeito moi honesto, e os espectadores reaccionamos a iso, non só rindo.
Con isto dito, creo que deixo claro que Oh, Mammi Blue é un espectáculo que paga a pena ver. Os espectadores saímos conmovidos, movidos e reflexivos, e inda por riba pasámolo ben.
- Cicatriz - 30/12/2025
- Domingo no teatro da man do Gorrilla - 21/11/2025
- Costa da morte, cartografía dun naufraxio - 05/08/2025
