PUBLICIDADE

Dentro da súa programación de marzo, os días 9 (22:00) e 10 (21:00) en Teatro Ensalle continúan as presentacións de Imprenta Acústica en (14 borrones de una) APARICIÓN, a última obra de Mónica Valenciano.

Premio Nacional de Danza 2012 poucos nomes soan con tanta forza no mundo da danza como o de Valenciano. Formada en danza clásica, contemporánea e teatro no Institut do Teatre de Barcelona e na Resad de Madrid, Mónica Valenciano é unha figura significativa da danza contemporánea do estado español. Valenciano comezou a crear a súa traxectoria a finais dos anos 80, cando o seu nome aparecía no panorama dancístico do país, xunto co de coreógrafas como Ana Buitrago, Olga Mesa, La Ribot…

A creación da súa compañía El Bailadero en 1997 debuxou un marcado trazo na súa carreira creativa que divide en dous a obra de Mónica Valenciano. Foi á fronte desta formación cando comezou a creadora coa súa serie coreográfica Disparates. Pequenos crebacabezas creativos construídos a través do instintivo, o íntimo e o inmediato, onde a linguaxe e o seu uso a través do espazo e o tempo cobran gran protagonismo. As súas obras presentáronse en festivais nacionais e internacionais de artes escénicas contemporáneas e ten publicados varios libros de poesía e debuxos.

Na súa viaxe transitou por diferentes estacións, que deron lugar a pezas, entre outras: a serie dos Disparates (inspirada nos grabados de Goya); Un Pescador con subtítulosImpregnaciones en La Srta. Nieve y Guitarra e Borrado En-Canto; traballos en vídeo: Danza de Ezpada en colaboración con Pedro G. Romero; C.A.D.U.D. en colaboración con Javier Corcovado; traballos en proceso: o documental La voz del cuerpo, con Marta Blanco; He venido a leer la noche, con Manuel Fernández-Valdés; Imprenta Acústica (producida por Naves Matadero e L’Animal a L’esquena); Mnemosina, en colaboración con Patricia Caballero. Valenciano continúa coa súa liña de investigación en colaboración con El Bailadero, así como a través de obradoiros e laboratorios.

Sobre a súa danza, a creadora sinala “bailo… como quen escava no corpo, desobstaculizando, abrindo novos circuitos posibles que me permitan acceder á súa voz… a voz do corpo agochado no corpo que baila, móvome ao encontro das súas posibilidades acústicas, a través da respiración do movemento, o corpo despregable, polifónico, dilatando o contacto entre a pel e o espazo, asisto ao descubrimento de texturas, tonalidades, calidades… que emerxen nun proceso de revelado dende a práctica cotiá ao acontecer na escoita do corpo, como instrumento musical, ou… lugar de resonancias.

Ficha artística

Dramaturxia e interpretación: Mónica Valencianno (e Raquel Sánchez).
Axudante de dirección: R. Sánchez.
Asistente de dirección e produción executiva: Jorge Rúa.
Deseño de iluminación: Cristina Libertad Bolívar.
Música: Anton Webern.
Audiovisual: Marta Blanco.
Oficina: Norma Kraydeberg.
Asesoramento e documentación: Cristina Carroquino.

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

Relacionado

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Subscríbete

Recibe as novas, artigos, entrevistas e contidos da Erregueté para que non perdas unha!

erregueté en papelSúmate ao movemento #erreguelove!

Por só 20 euros ao ano recibirás dúas revistas coa edición de textos dramáticos