Diversidade. Escenarios | Palcos LGTBIQ+

Foto de Rafael Medina
Contido con ollada LGBTIQ+

O teatro sempre foi o lugar da mirada. E a mirada non se produce só nos ollos, senón no cerebro, en sinapse coa experiencia vital, a cultura, os sentimentos de cada persoa. O que nos entra polos ollos e polos ouvidos, e tamén polo resto dos sentidos, é contemplado e procesado á luz da nosa biografía: os nosos corpos, os contextos socioculturais nos que nos movemos, o noso xénero, a nosa sexualidade, as nosas atraccións, filias e fobias, a experiencia de sermos aceptades ou non aceptades, de sermos querides ou rexeitades…

Por unha banda, os escenarios non só son espello no que se reflicte a realidade, senón que tamén crean e interveñen na propia realidade. Por outra banda, iso que denominamos “realidade”, igual que a historia, está intervida e manipulada, regulamentada e condicionada polo ditado, nunhas épocas explícito e obrigado, e noutras, coma nesta, implícito, do patriarcado. Presuponse que todos, así con “o”, en masculino aglutinador e avasalador, somos heterosexuais, igual que se presupoñen outras cousas que, por irrelevantes que poidan parecer, afectan ás nosas vidas.

Pregúntome? É posible que unha persoa poida non sentirse identificada con ningún dos dous xéneros nos que se nos clasifica desde que nacemos: home / muller?

Pregúntome? É posible que as artes escénicas non traballen conxugando, facendo e desfacendo identidades?

Pregúntome? É posible que as artes escénicas non se xeren desde os afectos e a imaxe que temos do mundo?

De ser si a resposta, entón, quizais vai sendo hora de comezar a prestar atención, difusión e análise a esoutras sensibilidades, afectos e imaxes do mundo, que non coinciden coa norma implícita e presuposta do heteropatriarcado hexemónico.

Quizais vai sendo hora de decatarnos de que as estéticas teatrais en Galiza (acontece o mesmo coas series de ficción televisiva etc.) son, maioritariamente, conservadoras e seguen os ditados, a moitos niveis, da norma implícita do heteropatriarcado. Os escenarios seguen a afirmar, e moi poucas veces a cuestionar, os roles de xénero e a hexemonía do masculino e do heterosexual.

A revolución feminista é a máis importante dos últimos tempos, porque vén pedir xustiza respecto a unha lacra histórica de desigualdade, de abuso sobre a muller e sobre o home que non cumpra cos parámetros da virilidade, desafiándoo e ameazándoo por comportarse ou ser feminino, etc.

Moites artistes crearon pezas de danza, teatro, circo, performance… que puxeron e poñen en cuestión esa imaxe do mundo bipolarizada, na que o masculino pesa e vale máis ca o feminino. Non obstante, poucas desas pezas acaban por difundirse debidamente. Artistes cunha actitude e unha estética queer ou cuir, que nos permiten repensar os compartimentos estancos que nos limitan e que, incluso, poden acabar por ser perigosos, como se demostra non só nos actos vandálicos contra obxectos e símbolos LGTBIQ+, senón tamén nas agresións machistas e homófobas que están á orde do día (homes que se cren donos de mulleres e as matan, homes que insultan ou agriden a persoas que non visten ou se comportan conforme ao xénero, ou que van da man con persoas do seu mesmo sexo, etc.). A poucas horas de avión, podemos incluso estar en países nos que a homosexualidade e a transexualidade están prohibidas até con penas de morte e nos que as mulleres non contan.

Estamos no século XXI, no ano 21, pero ás cabezas e ás miradas parece que lles custa evolucionar. A ciencia avanza, porén, semella que as mentalidades non tanto. As artes escénicas deberían ser un espazo de liberdade, de avance, de debate…

Na erregueté I Revista Galega de Teatro non só nos declaramos abertamente feministas, senón que tamén queremos abrir un espazo especial para apoiar, visibilizar e analizar as miradas e as sensibilidades lésbicas, gais, transexuais, intersexuais, queer (LGTBIQ+) desde as artes escénicas. Así pois, velaquí unha nova xanela para os ESCENARIOS / PALCOS LGTBIQ+ da nosa contorna. Para que esas propostas, esas miradas, esas voces, deixen de estar nas marxes, para que a súa luz nos alcance e xuntes camiñemos cara a un mundo máis xusto e respectuoso coa diversidade.

 

Feliz Día do Orgullo LGTBIQ+

Afonso Becerra

Afonso Becerra

Director da erregueté | Revista Galega de Teatro. Pertence ao seu Consello de Redacción desde o 2006. Doutor en Artes Escénicas pola Universitat Autònoma de Barcelona. Titulado Superior en Dirección escénica e dramaturxia polo Institut del Teatre de Barcelona. Titulado en Interpretación polo ITAE de Asturies. Dramaturgo e director de escena. Exerce a docencia en dramaturxia e escrita dramática na ESAD de Galiza desde o ano 2005. É colaborador, entre outras publicacións, de revistas de cultura e artes performativas como ARTEZBLAI, Primer Acto, Danza en escena, Tempos Novos. Desde setembro de 2019 é colaborador especialista en artes escénicas da CRTVG, no programa ZIGZAG da TVG.

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

Comprar Erregueté | Revista Galega de Teatro

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Recibe a túa na casa

Por 20 euros ao ano recibirás con artigos, reportaxes, textos teatrais...

erregueté en papelSúmate ao movemento #erreguelove!

Por só 20 euros ao ano recibirás dúas revistas coa edición de textos dramáticos