Crítica

A house in Asia

Un fake por América

| Roi Vidal Ponte |

A house in Asia
Foto: Natasha Lelenco / MIT Ribadavia

 

Máis que en escenario, A House in Asia desenvólvese nun set de rodaxe en miniatura: unha tarima de céspede artificial que serve de plató. Ou máis ben é un campo de xogos coa dimensión dun mundo máis pequeno que os Playmobil, a virtualidade violenta do Risk e o realismo do Scalextric e todo se supedita á proxección de imaxes dun novo Super Cinexin.

Hai outro xogo, de varias capas, que se desenvolve simultaneamente na pantalla. Sen tempo a repetir escenas nin a corrixir os erros, o espectáculo xera a estimulante tensión escénica que achega a maxia do directo. Sempre é así, o teatro é case a única arte que se fai e se recibe ao mesmo tempo, nun constante aquí e agora filtrado por ese pacto entre a butaca e o escenario no que aceptamos como serio o que non é máis que xogo e asumimos como verdadeiro o que é pura ilusión. Aquí, o feito de todo se desenvolver na pantalla, de que a proxección e o proxectado cohabiten reflectidos pola liña-espello do ecrán, non fai máis que evidenciar a convencionalidade do feito teatral.

A disertación vén ao caso da aparición dun outro (sub?)xénero teatral, mesmo dunha quebra ontolóxica do que debemos entender por teatral. A obra véndese coa etiqueta de “cinema en directo”, e moitas espectadoras bufan argüíndo que iso non é teatro, pero tamén que para ver cine xa o ven na casa. É aquí onde entra a relevancia do hic et nunc: sería igual de interesante un visionado que obviase a rodaxe in situ? Sería a mostración do xogo sen a súa representación fílmica algo máis que unha práctica infantil?

O lúdico está presente de maneira decisiva, tanto na forma coma nun contido coherentemente artellado. O dispositivo tecnolóxico-visual, alén de sorprender coa súa pericia técnica e o seu arsenal imaxinativo, presenta unha historia desas de principio e final. É a historia da caza de Bin Laden polo exército dos EUA pero que tamén é a da procura do indio Xerónimo: Bin Laden-Xerónimo como arqui-inimigo dun presidente cuxa voz é a de Bush fillo pero que ten a cara do Capitán Ahab encarnado por Gregory Peck no Moby Dick dirixido por John Huston…

Nun divertimento neobarroco, nas capas da historia conviven verdades e mentiras coa transgresión dun mockumental. Esa casa-refuxio, construída nun lugar e replicada noutro continente, da que saen os sucesivos platós a modo de matrioshkas, rima con esoutra estrutura-marco coa que as cámaras e os obxectos, a filmación e o filmado, acadan a profundidade abismal dun escheriano zoom tendente ao infinito.

Chegadas a este punto, con actores hollywoodienses disfrazados de personaxes literarios, con maquetas de paisaxes e unha casa-mundo habitada por diminutos indios e vaqueiros, con tiros de cámara que tratan de disimular o artificio de maneira artificiosa, coa combinación anacrónica e a superposición das múltiples referencias visuais (literatura e videoxogo, cinema e BD, apocalípticos e integrados), cunha banda sonora rapeira e electrizante traducida e contradicida por algún que outro subtítulo mentirán…; obnubiladas por esta fervenza de elementos fílmico-escénicos, non podemos máis que tomar distancia e abrir a boca ante un artefacto de raíz piscatoriana, cuxa finalidade última non está tanto na plasmación da fermosa, dura, profunda e divertida historia como no goce da súa execución.

 

A House in Asia de Sr. Serrano
Compañía: Agrupación Señor Serrano
Dirección: Agrupación Señor Serrano
Intérpretes: Àlex Serrano, Pau Palacios, Alberto Barberá
Deseño espazo escénico: Agrupación Señor Serrano
Iluminación: Alberto Barberá
Son/música: Roger Costa Vendrell
Indumentaria-caracterización: Alexandra Laudo

Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia. Auditorio do Castelo, 23 de xullo de 2015.

 

 

 

Ficha artística

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Subscríbete

Recibe as novas, artigos, entrevistas e contidos da Erregueté para que non perdas unha!