Crítica

A gaivota

A busca dunha verdade

| Manuel Xestoso |

 

Gaivota09

 

“Precisamos novas formas”. A primeira vista, semella que ese é o centro de gravidade sobre o que xira a Gaivota de Oskaras Korsunovas. Pero hai que lembrar que quen enuncia esa frase, Kostia Treplev, remata recoñecendo que “o importante é que o home escriba sen pensar en forma ningunha, en que escriba porque o que escribe flúe libremente da súa alma”. E Korsunovas toma boa nota desa segunda declaración para que a preocupación formal non estorbe a comprensión duns personaxes esgazados interiormente, a exposición dos afectos que os condenan á incomunicación.

Quizais a tese podería resumirse así: o diñeiro move o mundo, pero son as paixóns as que moven ás persoas. O baleiro existencial dunha clase social aburrida de si mesma mantén todo o ardor e a enerxía vital grazas a que o desexo se mantén incólume. E dese conflito entre a vida social e a vida íntima xorde ese pathos que conduce aos personaxes á busca dunha existencia dotada dun significado.

A compañía indaga neses sentimentos contraditorios rompendo a cuarta parede, a aparencia de realidade. O teatro é unha convención á que se pregan os actores e o público e, xa que logo, poñer de manifesto o carácter lúdico dese exercicio colectivo crea a complicidade necesaria dende a que abordar a verdade dos personaxes. O xogo permanente entre actor e personaxe marca a cadencia da función. Ás veces vemos o actor e outras, o personaxe. Mais non existe o cinismo dalgunhas formas de teatro posdramático que enchen actualmente os escenarios (formas sobre as cales o elenco se permite algunha chanza durante a representación): trátase de sinalar o artificio sen resultar artificioso, de explicar que o teatro é unha mentira da que vai xurdir unha verdade que o excede. De que o espectador entenda que está aí para descubrir que hai de real no teatro e, polo tanto, na vida.

Nese sentido, quizais esta é unha das montaxes da Gaivota na que máis claramente se perciben os cambios emocionais que lle dan transcendencia á esperanza de salvación dos protagonistas da peza, sen por iso deixar de sinalar con precisión a medida en que os egos feridos poden gobernar os asuntos da arte, do amor, da convivencia. Tamén as paixóns se contaminan da comedia social na que se desenvolven. Tamén a vida se contamina dunhas actitudes teatrais que tenden a ocultar o real.

As novas formas que propón Korsunovas consisten precisamente en compartir co público esa vocación de sinceridade, en obrigalo a retornar ás formas básicas de observar o que sucede sobre un escenario. O teatro xa non é o que era: porque non estamos nun tempo en que se precisen grandes alardes escenográficos; porque talvez a nosa sociedade necesite con máis urxencia unha apropiada posta en escena dos seus sentimentos que lle permita esclarecer a súa verdadeira situación. E iso é o que esta versión da Gaivota ofrece: un retrato do ser humano que abala entre o intenso e a frivolidade, sen concesións ao idealismo, sen esquivar a crueza da circunstancia.

O que afecta aos personaxes afecta tamén aos actores e aos espectadores: non hai arte sen usuarios. Hai aí unha proposta de democracia teatral que abraia pola vehemencia con que nos atopamos cunhas verdades que descubrimos como se fose a primeira vez. E que nos invita a recuperar unha mirada fascinada sobre o teatro. E sobre nós mesmos.

 

A gaivota de Anton Chekhov
Dirección: Oskaras Koršunovas
Elenco: Nele Savicenko, Martynas Nedzinskas, Darius Meskauskas, Agnieska Ravdo, Kirilas Glusajevas, Airida Gintautaite, Rasa Samuolyte, Darius Gumauskas, Dainius Gavenonis, Giedrius Savickas
Escenografía: Oskaras Koršunovas
Iluminación: Eugenijus Sabaliauskas
Son/Música: Gintaras Sodeika
Vestiario: Dovile Gudaciauskaite

Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia. Auditorio do Castelo, 23 de xullo de 2016.

 

 

 

 

Ficha artística

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Subscríbete

Recibe as novas, artigos, entrevistas e contidos da Erregueté para que non perdas unha!