A lenda de Inés de Castro, no Teatro Nacional São João do Porto

Hoxe chega ao Teatro Nacional São João do Porto, Reinar depois de morrer, de Luís Velez de Guevara, unha obra que trata a lendaria historia da nobre galega Inés de Castro, amante do futuro rei Pedro I de Portugal que foi executada polo pai deste, Afonso IV. A obra, unha coprodución da Companhia de Teatro de Almada e a Compañía Nacional de Teatro Clásico española, permanecerá en cartel ata o día 7. Hoxe e mañá ás 22:00 e o sábado ás 21:00.

 

A figura de Inés foi motivo de recreación e lenda ao longo da historia. A través de numerosos textos literarios chegou a imaxe na que Pedro I ordena á nobreza beixar a man de Inés morta, vestida con galanuras de raíña como símbolo de fidelidade e vasalaxe, antes do seu soterramento. Co tempo, Pedro ordena esculpir o que será o seu propio túmulo na Alcobaça. Coa súa morte en 1367, procedeuse a colocar ambos túmulos pés contra pés, para que, na resurrección tras o Xuízo Final, o primeiro que visen, home e muller, fose o rostro un do outro.

A lendaria e tráxica historia de amor de D. Pedro e a galega Dª Inês de Castro segue a ser fonte de inspiración artística e literaria e punto de encontro entre Galicia e Portugal. Deu lugar a unha rica liñaxe artística ao longo das épocas, non só en Portugal. Despois de García de Resende (no Cancioneiro Geral, 1516), Camões (no Canto III de Os Lusíadas, 1572) e sobre todo de António Ferreira (en Castro, 1587), o dramaturgo español Luis Vélez de Guevara (1579-1644) tratou o tema en Reinar depois de morrer (1635), peza en tres actos que recupera a Compañía de Teatro Almada, nunha adaptación de José Gabriel Antuñano e con dirección de Ignacio García.

O texto de Guevara, unha das comedias máis representativas do chamado século de ouro do teatro español, publicouse por primeira vez en Portugal en 1652. Con tons intensamente líricos, a obra encena este famoso episodio histórico, no que a razón do estado -a o que hoxe se pode chamar razón politicamente correcta- oponse e sobreponse ao amor e á liberdade individual. Centrado en como esta oposición se agudiza nas catro personaxes principais, moldeando as súas accións, dilemas e sufrimentos, Reinar depois de morrer invita ao espectador a reflexionar sobre un tema perenne, o da “supremacía das conveniencias sobre o individuo -sempre máis fráxil – que as cuestiona”.

Deixar unha resposta