Crítica

Barbecho

Against interpretation

| Afonso Becerra de Becerreá |

 
Susan Sontag quixo liberar á arte contemporánea da submisión á semántica e ás interpretacións que buscasen lexitimala ou deslexitimala. Natxo Montero e Laia Cabrera rebózanse no xogo da danza-teatro coa ledicia dos porcos, co lecer das crianzas que gozan facendo castelos de area e derrubándoos. O contacto coa terra, a danza coa carauta de porco, os obxectos empregados e guindados… tódalas actividades escénicas como actos en potencia que fican en barbeito na intersección da luz e do movemento derrúen os significados. Igual que o simulacro co micrófono que se colle para falar, pero non se di nada.

Na segunda parte o simulacro paródico dunha visita guiada á instalación artística “Barbeito” de Natxo Montero, conducida pola comisaria da exposición, Laia Cabrera, para ironizar sobre o xogo das esexeses sobre a arte, sobre esa tendencia a buscar o símbolo, como se a propia morfoloxía artística e os seus vectores de forza non valesen por si mesmos.

BARBEITO lúdico e gamberro, con imaxes de grande beleza. A acción lumínica que marca zonas de xogo cenitais, pero que tamén é obxecto da mirada, como a lúa e as súas raiolas engaiolantes. O desfile dos porcos engabardinados ciscando a terra dos castelos que antes construíran con caldeiriños de xoguete, eses castelos que nos montamos e que sempre son fantasías inexpugnables que acaban por caer. O cheiro a terra húmida e fértil. A terra do xogo no palco como xermolo de calquera encantamento guiado pola coreografía da actriz e do actor.

Obxectos, movementos, luz e sombra… que remiten sen cesar ás dinámicas cíclicas dos xogos de infancia: os caldeiros de plástico de coloríns cos Angry Birds, as pas, o patín… collidos, empregados, abandonados e recollidos. A vasoira que non varre senón que é cabalgada alegremente. Os saltos e as traxectorias circulares que lembran as das rodas. A parodia dunha coreografía con aires de ballet clásico. Os cortes e interrupcións na música que indican un cambio nos roles de xogo, para retornar á acción que se estaba a executar antes. As mallas verde e azul brillantes, para un número circense que chega ao clímax estético nos exercicios de equilibrio de Laia tombada enriba dos pés de Natxo, achegándonos a unha imaxe surreal. Dar chimpos no sofá e guindarse cara atrás e cara adiante levándoo consigo. O xogo das pegadas na terra, arándoa cos pés nus, abrindo carreiros ao andar… cinguíndose á terra na xeometría xeroglífica do xogo e, para xogarmos mellor, deixar a semántica en barbeito.
 
Barbeito de Natxo Montero Danza

Dirección artística: Natxo Montero
Axudante de dirección: Pako Revueltas
Creación e actuación: Laia Cabrera e Natxo Montero
Deseño de iluminación e fotografía: Gabo Punzo
Vestiario e escenografía: Estiling
Música: fragmentos de A. Vivaldi e J. S. Bach

Festival Catropezas. Teatro Ensalle de Vigo, 16 de novembro de 2014.

Ficha artística

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Subscríbete

Recibe as novas, artigos, entrevistas e contidos da Erregueté para que non perdas unha!

erregueté en papelSúmate ao movemento #erreguelove!

Por só 20 euros ao ano recibirás dúas revistas coa edición de textos dramáticos