Os últimos artigos de...

Déjà vu

é unha peza de teatro físico que emprega elementos circenses e na que destacan as accións físicas precisas pero cunha fondura poética, que conectan e xogan coa escenografía e os obxectos, nun delicado diálogo onírico.

Serva me, servabo te

Serva me, servabo te

Serva me, servabo te é unha peza intensa e, ao tempo, unha peza demorada. Unha peza de tensións que se van desenvolvendo paseniño, paseniño, ata que baten, como dous trens, nesa viaxe que nos leva a outro plano, outra dimensión.

Hoy puede ser mi gran noche

Sobre o triunfo e a perda | Ana Abad de Larriva | | Foto: Rosinha Rojo |   As cousas non foron sempre como nós as lembramos, e as cousas que imaxinamos ben puideron ser, ou non. En Hoy puede

Tres vellas (polo menos)

Memoria de mulleres | Ana Abad de Larriva | | Foto: Rosinha Rojo |   A memoria vai desaparecendo se non se transmite, se non se garda. En Tres vellas (polo menos), tres recoñecidos narradores orais, Celso Fernández Sanmartín, José

Pálido Domingo

Non hai que ser unha casa para ter pantasmas

A maxia dos corpos | Ana Abad de Larriva | | Imaxe: Rosinha Rojo |   “One need not be a chamber to be haunted, one need not be a house; the brain has corridors surpassing material place (…)”, escribía

Guerra de identidade

Do amor e da guerra | Ana Abad de Larriva | | Imaxe: Prolight Foto Estudio |   Guerra de identidade é unha purga, unha abertura en canal, un conxunto de sensacións, lembranzas, pezas de diferentes relatos… de Déborah Vukušić

Vida y materia / Entreactos / Poemas lentos

Fraxilidade e impermanencia | Ana Abad de Larriva | | Foto: David Rodas |   Como volver construír aquilo que non se pode reconstruír? Como crealo de cero, dándolle una nova vida? O Teatro Ensalle clausurou a edición do festival

Fäustino VI o 126 caballos

Os relatos do corpo | Ana Abad de Larriva | | Foto: David Rodas |   “Un corpo bailando e unha voz en off que mira e analiza o corpo que se move”. Así se presenta Fäustino VI o 126

Schumann amateur

Vivir a música | Ana Abad de Larriva | | Foto: David Rodas |   “Pensa na música como un río que flúe”. Ese seica foi un dos consellos que Friedrich Wieck lle deu á súa filla Clara, antes de

Espida

Mover os marcos do corpo | Ana Abad de Larriva |   Que é ser normal? Que escondemos cando dicimos que somos normais, que todo é normal? En moitas ocasións, agochamos o que suporía a nosa “anormalidade” social para adoptarmos

Se fosen turistas levarían gafas de sol

Nas nosas maletas  | Ana Abad de Larriva |   Hai lembranzas que sustentan, que desencadean, que mesmo dan sentido á nosa memoria persoal. E a partir desas lembranzas individuais vaise destecendo a memoria familiar e, tamén, a social. En

Despois das Ondas

Despois das ondas

A viaxe (pola vida) de María Casares   A vida pasada son as lembranzas gardadas, contadas e recontadas, ás veces xa mesmo algo gastadas, distortas polo paso do tempo. Tamén o son aquelas que nunca saíron do noso interior, nin

Deixa de tocala, Sam

Como vivir: velaí a cuestión | Ana Abad de Larriva | | Foto: David Rodas |   AveLina Pérez é unha valente. En Deixa de Tocala, Sam, que se presentou os días 21 e 22 de setembro de 2019 no

Daimon y la jodida lógica

A apoteose da loucura | Ana Abad de Larriva | | Foto: David Rodas |   A maior parte do que importa na vida non é entendido pola nosa mente lóxica. Refírome a esas emocións que nos sacoden: subxugantes, liberadoras,

Anatomía dunha serea

Unha violencia silenciada | Ana Abad de Larriva | | Foto: Rosinha Rojo / MIT de Ribadavia |   As sereas son seres míticos que se desenvolven moi ben na auga, mais que perden unha gran parte das súas capacidades

Transfiguration

Iso estraño que nos habita | Ana Abad de Larriva | | Foto: Rosinha Rojo / MIT Ribadavia |   Fuxir dos hábitos, das normas, e introducirse no terreo descoñecido do incontrolable. Descubrir a propia natureza estraña, que diferencia e

Amarillo

O pesadelo americano | Ana Abad de Larriva | | Foto: Rosinha Rojo / MIT Ribadavia |   Do soño americano emanan expectativas que bailan entre ter e dar un (mellor) futuro aos fillos e fillas e, simplemente, sobrevivir. Un

Generación Why

O futuro é agora | Ana Abad de Larriva | | Foto: César Lucas Abreu |   Pasamos unha parte considerable da nosa existencia pensando, soñando, elucubrando, preocupándonos polo noso futuro. Hai, ademais, determinadas etapas que son máis proclives a

Recibe a túa na casa

Por 20 euros ao ano recibirás con artigos, reportaxes, textos teatrais...

erregueté en papelSúmate ao movemento #erreguelove!

Por só 20 euros ao ano recibirás dúas revistas coa edición de textos dramáticos