Crítica

Aladino e a lámpada marabillosa (O musical)

A maxia e o xenio

| Vanesa M. Sotelo |
| Foto: Sr. Sagüíllo |

 
A sociedade vai por diante das leis e as leis tardan en adaptarse ás esixencias dunha sociedade que quere avanzar. A liberdade e a necesidade de cambio nunha sociedade en crise son o eixo vertebrador do musical Aladino e a lámpada marabillosa que Avento Producións estreou o 27 de xaneiro na Sala Ártika de Vigo. Despois das producións para público adulto BU21 e Como sobrevivir a unha apocalipse zombi –que comparte cartel con Aladino durante o mes de febreiro-, a compañía viguesa continúa coa liña de traballo baseada no musical en galego para toda a familia e que inclúe títulos como O mago de Oz ou Hansel e Grettel.

Os ecos orientais de As mil e unha noites e as reminiscencias do universo Disney do filme Aladdin, mestúranse nesta proposta co claro selo de Avento no que a música, a danza e o canto se combinan para ofrecer unha mirada lúdica e, ao tempo, atenta sobre a nosa propia actualidade. “Por que nun mundo no que todo cambia as leis non poden cambiar?” Esa é a gran cuestión que atravesa a adaptación que dirixe Xoán Abreu e coa que aborda a historia de Aladino, un mozo pobre de “corazón puro” perseguido pola súa bondade, e a de Xasmín, unha princesa que foxe da lei para evitar cumprir os ditados dunha tradición que o seu corazón non acepta. Da man dos dous protagonistas e coa asistencia dun xenio moi particular no que conflúen tempos e referentes de estilos diversos, asistimos a alianza de dous estratos sociais na defensa dunha lexítima aspiración á liberdade, malia que a legalidade non estea sempre do seu lado.

En Aladino e a lámpada marabillosa, Abreu opta por unha plástica marcadamente colorista dentro dunha dinámica compositiva sinxela e efectiva que potencia tanto a sorpresa como o carácter máxico do espectáculo, como se dunha sucesión de números de prestidixitación se tratase. Nun mundo fantástico no que a música irrompe na acción e a acción se funde coa música, dez temas orixinais compostos polo propio Abreu e Jonathan Caramés, guían a historia deste mundo distante mais tamén nos permite internarnos no mundo interior dos personaxes. Cun permanente sentido de xogo e de facilidade, Avento embarca a quen asiste a unha viaxe múltiple: a que nos traslada a unha dimensión fantástica e a un tempo de conto; e a que nos brinda un periplo incesante por diferente espazos habitados por cerca de vinte personaxes. Así, os sete intérpretes ofician un espectáculo fresco e cambiante no que canto acontece detrás do pano –fóra da vista do público- é case tan importante como sucede ante os seus ollos.

O ben e o mal, o xusto e o inxusto, o legal e o lexítimo, reúnense nesta proposta musical na que un equipo ben orquestrado constrúe un mundo suxestivo, compacto e coherente dirixido para o público miúdo pero onde no que tamén está convidado o adulto. Da man deste equipo, asistimos non só á maxia do xenio que encerra a lámpada marabillosa, mais tamén ao xenio dunha compañía que profesa amor pola maxia que contén o teatro e polo oficio que a fai posible.
 
Aladino e a lámpada marabillosa, de Teatro Avento. 

Dirección: Xoán Abreu.
Compañía: Avento Producións.
Elenco: Rocío Salgado, Martín Maez, Xoán Abreu, Marcos Alonso, Fernanda Barrio, Merchi Lago, Jonathan Caramés.
Escenografía: Gustavo Brito.
Deseño iluminación: Javi Quintana

Sala Ártika, 27 de xaneiro de 2018

Ficha artística

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Subscríbete

Recibe as novas, artigos, entrevistas e contidos da Erregueté para que non perdas unha!