No confín de… Esther F. Carrodeguas e Xavier Castiñeira

Ela, dramaturga e actriz; entre as súas pezas destacan Voaxa e Carmín (Premio Abrente de Textos Teatrais 2015) ou Na butaca. El, director e docente; as súas últimas montaxes son #camiños e Despois das ondas. Xuntos, a compañía ButacaZero.

 

Os libros que tendes sobre a mesa de noite.

Carrodeguas: De lo sublime de Longino, Lectura fácil de Cristina Morales e a Obra dramática de Andrea Dunbar, na tradución de Manuel Vieites para Galaxia. Eses están sobre a mesa de noite e dentro aínda teño máis, pero os que estou lendo… Son outros!

Castiñeira: Pois todos os que non lle collen a Esther… Os que estou a ler son Sapiens de Yutval Noah Harari (para tentar entender como chegamos ata aquí), Maldita Feminista de Loola Pérez e, tamén, releo a Eugenio Barba. Ademais, cada días leo as últimas dúas frases do Godot.

 

A vosa banda sonora destes días.

Carrodeguas: La revolución sexual de La Casa Azul, por culpa de Sol Picó. Póñoa en bucle e axúdame cos abdominais, que falta me fan…

Castiñeira: Cada día poño un pixama musical diferente. Hoxe tocou jazz: Keith Jarret, Robert Elovson, Michel Petrucciani, Sixth Street Quartet… Decide Spotify.

 

O último filme que vos impresionou.

C&C: 8½ (Otto e mezzo) de Federico Fellini. Foi unha experiencia [Esther] e re-experiencia [Xavier] sorprendente.

 

A obra de arte na que vos perderiades agora.

C&C: Temos tanta necesidade de aire que Cabo Home podería ser o mellor dos museos.

 

A peza que vos gustaría dirixir, compoñer, interpretar…

Carrodeguas: sempre quixen dirixir Woyzeck de Georg Büchner. Como actriz, ser a mestra de cerimonias de Cabaret é o meu soño, sen dúbida.

Castiñeira: Crear os oito primeiros compases da Aria I das Variacións Goldberg de Bach.

 

Unha figura histórica coa que compartir unha caña.

Carrodeguas: tomaría un algo con Kiki de Montparnasse. En realidade, creo que sempre quixen ser ela, pero esa é outra historia…

Castiñeira: saír de esmorga cos irmáns Marx.

 

Se non fosedes dramaturga e director, seriades…

C&C: Se puidésemos facer outra cousa, non faríamos teatro. Non compensa.

Deixar unha resposta