in

No confín de… Diana Sieira

Diana Sieira
“Actriz e produtora, aínda que do último estoume quitando. Pasei por tódolos mundos posibles enriba e debaixo das táboas, diante e detrás das cámaras. Nos últimos anos dedícome aos monólogos cómicos, tinguindo o panorama galaico cun estilo diferente, absurdo e irreverente. Apaixonada pola historia da caza de bruxas e o teatro como acto comunitario ritual, preparo a miña volta aos escenarios”.
Algúns dos últimos traballos da actriz boirense son os espectáculos cómicos que conforman A triloxía da cona (Arturo Pérez Reverte, Historia dunha perrecha e Conas), a súa interpretación como María Casares nas visitas guiadas do Teatro Colón da Coruña ou a colaboración no programa da Radio Galega Como que non?!

 

O libro que tes sobre a mesa de noite.

Máis que sobre a mesa de noite, sobre o escritorio, xa que é un libro que estou “facendo” e non só lendo. El camino del artista de Julia Cameron. Foi un regalo incrible de Pajarito, xusto antes do confinamento, que me está dando a vida e me fai estar activa nestes tempos estraños e interiores.

PUBLICIDADE

A túa banda sonora destes días.

Gozo inmensamente da música de Natalia Lafourcade. Conéctame coa terra, coas emocións e co feminino. Para facer exercicio co meu compi de piso, achegoume un descubrimento marabilloso: música soukous! África, alegría e marcha!

O último filme que te impresionou.

PUBLICIDADE

Só vexo filmes ou series pola noite. Quedo durmida e, aínda que sexa unha peli, véxoa por capítulos. Estou tirando moito de “cine champú”, que diría o meu amigo Nacho. Dese que non che deixa nada na cabeza. Pero volvín ver The Revenant de Alejandro González Iñárritu. Está chea do que somos os humanos, do que supón a colonización dun territorio e de como es capaz de sobrevivir ata que completas unha misión de vida. E despois morres tranquilamente. Perdón polo spoiler.

A obra de arte na que te perderías agora.

Téñoa no escritorio: Nuestra Señora de las Iguanas de Graciela Iturbide. Vin a súa exposición este ano pasado na Fundación Barrié e alucinei profundamente. Tanto que lle escribín un mail (non sei nin se o recibiría ela persoalmente) que nunca contestou. Pero tiña que falarlle a esa muller e contarlle o que sentira.

A peza que che gustaría facer.

É algo que estou precisamente preparando, e como está nacendo… Ata aquí podo ler! Pero vai ser algo máis que un espectáculo. Vai ser un verdadeiro ritual.

Unha figura histórica coa que compartir unha caña.

Bufff… Só unha! Ha ha ha… Hai tantas e eu son tan indecisa… Pero mira, unha das que escollería, e que nos conecta directamente, sería . Os que intentamos navegar nas tripas da súa vida algunha vez sabemos por que. Ademais, eu de leria tendo a fumar, e tratándose de María… Iríamos a algures onde puidésemos fumar as dúas!

Se non foses actriz, serías…

Xa fun tantas cousas, e tantas que serei! Actualmente penso que fotógrafa e arqueira. Son dobremente arqueira: Diana e Saxitario. É algo que podo compaxinar con ser actriz. Mira Geena Davis, que estivo a piques de ir ás Olimpíadas de Sidney.

PUBLICIDADE
PUBLICIDADE
Avatar

Ernesto Is

(Xixón, 1988) É dramaturgo, narrador oral e docente. Premio Abrente (ex aequo) con 'Fendas' e Premio Rafael Dieste con 'Despois das ondas'. Foi seleccionado polo INAEM no Programa Dramaturgias Actuales ('El hombre que soñaba con elefantes en las estrellas'), no grupo de escrita teatral DramaturXA do CDG ('Onde veñen morrer as baleas') e na bolsa Nuevas Dramaturgias de Euskadi ('Canciones amarillas para flores tristes'). Cofundador da compañía Feira do Leste, coa que estreou 'Exilio das moscas' e 'Tras Tannhäuser' (axudas á Creación Joven do INJUVE). Membro do consello de redacción da erregueté-Revista Galega de Teatro, colabora tamén coa Revista Grial e A Movida de Vigo.

Deixa unha resposta

Avatar

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

GIPHY App Key not set. Please check settings

    ConversasIncertasWeb

    Conversas In-certas sobre o futuro da programación teatral

    Audiovisual

    O sector audiovisual galego amosa a súa desconformidade co Plan de reactivación da Consellería de Cultura e Turismo