in

No confín de… Laura Villaverde

Laura Villaverde
Codirectora de Artesa_Cía xunto a Roi Fernández, Laura Villaverde é unha actriz con carreira no teatro e no audiovisual. A tudense formouse na SITI Company xunto a Anne Bogart. Os seus últimos traballos son a produción do CDG Neorretranca e Posmorriña, con dirección de Gena Bahamonde, ou Chola, a It Girl e Illas Desertas da súa compañía. Moi pronto poderemos vela no filme Ursúas, dirixido por Roi Fernández.

 

O libro que tes sobre a mesa de noite.

Pois como ultimamente ando a facer dossiers dos novos proxectos nos que estou metida, estou a ler libros moi relacionados con eles e que me gustan bastante: A utilidade do inútil: Manifesto de Nuccio Ordine (editado por Kalandraka), Antes de actuar de Anne Bogart e Los conquistadores de lo inútil de Lionel Terray.

PUBLICIDADE

A túa banda sonora destes días.

Pois desde que Marco Maril creou Apenino, a súa nova e xenial canción Azul Ultramar está sendo estes días moi recorrida por momentos. Tamén como banda sonora diaria de actividades teño a playlist de Sex Education, a serie de Netflix, en Spotify. E para choiar escoito a música que sae do estudio do Roi, que de cando en vez sóltase cuns tangos ou ponse a tocar a guitarra ou o teclado –que non lle pega nada mal–. Para soltar enerxía polo corredor mentres canto e falo con persoas imaxinarias Slowly de Aute. Con esta douno todo!

O último filme que te impresionou.

PUBLICIDADE

Pois moi recentemente impresionoume 7 Limbos de Berio Molina e Alexandre Cancelo, porque é estraña e evocadora e fíxome lembrar a miña infancia. Tamén a película chilena Gloria de Sebastián Lelio. A interpretación de Paly García é magnífica. Tamén me impresionou, a nivel de risa explosiva, a escena de Ricardo Darín e Andrea Politti na súa cita de Tinder na película El amor menos pensado de Juan Vera. Unha escena moi recorrente cando quero rir un pouco.

A obra de arte na que te perderías agora.

Pois eu son unha apaixonada da noite e dos bares, non só pola festa –que tamén–, senón porque a noite e os bares teñen para min algo íntimo, segredo, divertido e curioso. Perderíame no cadro Nighthawks de Edward Hopper. Non me importaría pasar dun confinamento caseiro a un nocturno de bar, escoitando conversas de descoñecidas/os.

A peza á que che gustaría dar forma.

Encantaríame dar forma a unha comida familiar de once persoas dentro dunha tenda de Zara Home, onde se coma moito, se movan moitos obxectos e se confese visualmente, cun movemento escénico frenético. Levo moitos anos pensando nunha peza así. Co escritor e poeta Tiago Alves falamos moito da idea, pero aínda é só un “gustaríanos”. Tamén faime escribir ideas a historia de Tania Varela, unha avogada galega, das máis buscadas pola Interpol. A súa vida espértame moita curiosidade.

Unha figura histórica coa que compartir unha caña.

Pois con calquera persoa que teña sentido do humor e ganas de vivir e, por suposto, que lle apeteza a miña compañía. Pero se tivese que elixir alguén histórico escollería a Lola Flores e a Carmen Alborch. Con ambas tiven grandes conversas imaxinarias na miña infancia e adolescencia. Penso que pagaría eu as bebidas por todo o que fixeron por min nesa etapa de xuventude.

Se non foses actriz, serías…

Sempre, desde cativa, quixen ser actriz, era o meu soño. Pero se agora mesmo non fose actriz sería monitora de natación, que me proporciona case a mesma satisfacción que o teatro. Tamén me gustaría ser peixeira ou alpinista, ambos ambientes atráenme. Pero, polo de agora, seguirei a tempo completo co de ser actriz. Se nos deixan…

PUBLICIDADE
PUBLICIDADE
Avatar

Ernesto Is

(Xixón, 1988) É dramaturgo, narrador oral e docente. Premio Abrente (ex aequo) con 'Fendas' e Premio Rafael Dieste con 'Despois das ondas'. Foi seleccionado polo INAEM no Programa Dramaturgias Actuales ('El hombre que soñaba con elefantes en las estrellas'), no grupo de escrita teatral DramaturXA do CDG ('Onde veñen morrer as baleas') e na bolsa Nuevas Dramaturgias de Euskadi ('Canciones amarillas para flores tristes'). Cofundador da compañía Feira do Leste, coa que estreou 'Exilio das moscas' e 'Tras Tannhäuser' (axudas á Creación Joven do INJUVE). Membro do consello de redacción da erregueté-Revista Galega de Teatro, colabora tamén coa Revista Grial e A Movida de Vigo.

Deixa unha resposta

Avatar

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

GIPHY App Key not set. Please check settings

    Helena Varela & Xosel Díez (Cinema Sticado)

    No confín de… Helena Varela e Xosel Díez

    FETEGA

    Agadic convoca as axudas para festivais de artes escénicas