Crítica

Hamlet

Hamlet eran todxs

| Iván Fernández |
| Foto: Companhia do Chapitô |

 

Cando vou ver un clásico deste calibre, sempre me pregunto: “E agora, que? Como vai ser? Que máis se pode ofrecer?”. Penso que é algo que (me) acontece con todos os clásicos, mais, se cadra, máis co Hamlet, peza emblemática e totémica do teatro universal. Ante un texto así, que outra versión, que novo punto de vista se pode ofrecer?

Pero un clásico é un clásico, é un clásico. É dicir, un clásico convértese en “clásico” por algo. Porque sempre, a cada un/hx de nós, tennos algo que achegar. Todxs podemos atopar algo que nos chame, que nos fale e/ou no que nos sentir reflectidxs.

Non é algo novo para a Companhia do Chapitô, quen xa abordaron textos e mitos como os de Medea, Edipo, Napoleón ou Macbeth, do mesmo Shakespeare. Con Hamlet, a compañía formada en Lisboa no 1996 fai unha creación colectiva, unha “inadaptación”, como eles mesmo a chaman. Preséntannos unha reflexión sobre a mentira, a ambición, a vinganza, ou a pantasma da morte a través da cómica invitación a tres celebracións: o funeral do antigo rei; a voda da súa viúva; e a coroación do novo rei, irmán do defunto, que acontecerán de xeito simultáneo.

A proposta escénica non pode ser máis sinxela: escenario espido, pouco xogo de luces e/ou son… Todo descansa nas costas do elenco, uns intérpretes magnificamente adestrados na linguaxe e o traballo corporal, de xeito que fabrican universos, espazos ou sons co uso dos seus corpos e o xogo do movemento. Deste xeito, podemos atopar como unha gravata se converte en arma, en lector de tarxetas e/ou tarxeta de identificación, en pa, en bambán, en tripa. Unha proposta sinxela, mais nada simple, que evidencia a complexidade da lectura e aquilo que nos queren amosar coa mesma.

Se xa semella difícil formular un tipo de proposta baseada na corporeidade, máis podería ser o xogo dramático exposto, no que (case) todxs xs intérpretes pasan por todxs os personaxes. Especialmente, todxs interpretan a Hamlet, de xeito que podemos ver, en escena, como todxs (e todxs nós ao tempo) son/somos Hamlet. Todxs temos pasado pola inxustiza, todxs temos sufrido a mentira, a imposición e a ambición dun/hx outrx. Todxs temos desexado a vinganza. Todxs temos estado no lugar da incerteza, de vernos somerxidos nun mundo no que o destino parece decidir por nós. Ou non?

 

Hamlet, creación colectiva da Companhia do Chapitô

Dirección: José Carlos Garcia, Cláudia Nóvoa e Tiago Viegas
Interpretación: Jorge Cruz, Susana Nunes, Patrícia Ubeda, Ramón de Los Santos/Tiago Viegas
Vestiario: Teresa Machado
Deseño de luces: José Carlos Garcia
Deseño Gráfico: Sílvio Rosado
Fotografía: Sílvio Rosado e Susana Chicó
Vídeo Spot: Joana Domingues ,Bruno Gascon
Pasantes: Carolina Caramelo e Pedro Esteves
Divulgación: Cristina Carvalho e Ana Campos
Operador de luz de Chapitô: Saturnino Rodrigues
Operador de luz en xira: David Florentino / Paulo Cunha
Dirección de produción: Tânia Melo Rodrigues

Auditorio Municipal de Vigo. 24 de outubro de 2020.

Ficha artística

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Subscríbete

Recibe as novas, artigos, entrevistas e contidos da Erregueté para que non perdas unha!

erregueté en papelSúmate ao movemento #erreguelove!

Por só 20 euros ao ano recibirás dúas revistas coa edición de textos dramáticos