Crítica

Homes bisagra

Teatro vibracional

| Afonso Becerra de Becerreá |

Homes bisagra

 

Homes bisagra semella materializar as ideas do visionario Antonin Artaud que podemos ler en Le Théâtre et son double.

A musculatura sonora, lumínica e corporal actúan nunha sinestesia non redundante, que foxe de calquera lugar común e que fornece efectos empáticos hipnóticos, dunha beleza perturbadora.

O espectáculo ábrese coa performance vocal do propio Antonin Artaud. A partir de aí as accións sonoras, a base de percusión variada e de sintetizadores electrónicos diferentes, composta e executada por Nacho Sanz e Baltasar Patiño, ambos en escena, establece conexións cunha iluminación na que destacan os cromatismos verdes e azuis celestes.

Isto, a súa vez, tamén se vincula, desde a heteroxeneidade icónica, cos obxectos de factura artesanal e artística (campá engaiolada, perniñas engaioladas, cabalete, representación dunha árbore con dous debuxos pendurados duns garabullos verticais…) e coa obxectivación e obxectualización dos corpos de Miguel Torres e Carlos Hermida.

Todo o conglomerado de accións escénicas sérvelles para re-inventar o mundo enriba do palco, para alumar unha beleza alén do histórico e do temporal que apunta directamente ás vibracións inefables do humano. Esas vibracións que só as grandes poetas da escena son capaces de congregar a través da festa ritual do teatro.

A capacidade performativa das imaxes dinámicas creadas pola coreografía, os obxectos e a iluminación, así como a capacidade performativa dos sons, explórase ata límites insospeitados e sorprendentes nestes Homes bisagra de Matarile Teatro. Hai, por tanto, unha correspondencia entre a diversidade disxuntiva e fragmentaria das accións (lumínicas, sonoras, obxectuais, corporais) e a función prometeica de crear o mundo enriba do escenario.

Os xogos de posesión e desposesión respecto ao propio corpo, por parte de Miguel Torres e Carlos Hermida, a traslación do suxeito que observa e actúa ao obxecto que é marionetizado para ser manipulado polos compañeiros, xa sexa como instrumento musical de percusión, xa sexa como material moldeable, maleable, apunta tamén cara a esa dimensión táctil e vibracional, cara a unha sensorialidade que se comunica alén do logos (lóxica, razón, historia, significado).

A coherencia e o sentido, como impulsos enerxéticos, como movementos que confirman a vida a través da sublimación estética da beleza, invaden a calquera espectador/a con disposición ao xogo.

Homes bisagra é un goce para os sentidos que se conecta coas fontes primixenias da arte escénica: o humano e a súa capacidade para construírse e deconstruírse, para inventarse e reinventarse.

Ana Vallés dirixe un espectáculo moi diferente aos anteriores espectáculos de Matarile Teatro pero que, non obstante, segue a manter esa poética refinadísima que reborda amor, humor e sabedoría.

Matarile Teatro reinvéntase en Homes bisagra. Fainos ver os sons nunca vistos e fainos ouvir as imaxes nunca ouvidas nunha experiencia fascinante e arrebatadora. E, ao mesmo tempo, semella que reinvente o teatro.

 

Foto: Natasha Lelenco

Homes bisagra de Matarile Teatro
Músicos performers e creación sonora: Baltasar Patiño e Nacho Sanz
Actuantes performers: Miguel Torres e Carlos Hermida
Iluminación e espazo escénico: Baltasar Patiño
Deseño de instrumentos: Nacho Sanz e Baltasar Patiño
Dirección: Ana Vallés e Baltasar Patiño
Produción e distribución: Manu Lago

Festival Internacional de Teatro de Ourense, Teatro Principal. 10 de outubro, 2014. Estrea.

Ficha artística

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Subscríbete

Recibe as novas, artigos, entrevistas e contidos da Erregueté para que non perdas unha!

erregueté en papelSúmate ao movemento #erreguelove!

Por só 20 euros ao ano recibirás dúas revistas coa edición de textos dramáticos