Diario de cativerio. Día 13, por Esther Carrodeguas

| Esther Carrodeguas |

 

Hoxe fun ao supermercado. Puxen os vaqueiros. Servíanme (Esther =1 / Covid19=0).

Primeiro día que saio do Cativerio: por suposto, para cazar (broma interna)

Saín a Walking Death, eran as 9:00.

Saín puntual para ver de atopar luvas. Porque as luvas que temos xa teñen 4 viaxes de ida e volta, xa lles demos a volta, xa as lavamos por diante e por detrás, e entran en risco de exclusión social. Precisamente, por certo, quería eu falar disto. De que lin no xornal que Caballero por fin se decatou de que a xente que tiña diante do Concello estaba de verdade sen teito, e tivo que metelos non sei onde despois de ter negado moito máis que tres veces que houbese sen teito algún/ha na cidade onde Vive o Nadal (Covid19=1 / Caballero=0).

No supermercado non hai luvas nin ás 9 da mañá (Esther =1 / Covid19=1). Ou iso me parece. Hai un oco onde pon “guantes”, por iso o deduzo. Pero non me atrevo a preguntar a ninguén (Esther =1 / Covid19=2),. Porque ninguén me mira (Esther =1 / Covid19=3), e dáme aquel achegarme o suficiente á traballadora (Esther =1 / Covid19=4), como para preguntar naquel silencio eterno “mira unha cousa, as luvas acabáronse, non si?”, sobre todo porque non sei se a traballadora vai pensar que lle estou a tomar o pelo (Esther =1 / Covid19=5). Outra solución sería berrar dende 3 metros, pero neste contexto distópico de verdade que se me fai duro (Esther =1 / Covid19=6). Lémbrome de cómo eu ía polo supermercado normalmente. Encántame bailar no supermercado, facer pallasadas. Sobre todo se vou coa miña irmá, porque sei que lle amola. E agora que hai corredor e corredor para bailar non me atrevo nin a recolocar a mascara cun xesto danzarín (Esther =1 / Covid19=7 | 9:20AM).

Volvo a casa, sen luvas novas. Ao meter o coche no garaxe miro a fiestra do cuarto, onde falta un veciño que estaba alí cando comezou a semana. Cando chegou a ambulancia, fai un par de noites, aremuiñámonos todos no balcón. “Saíu a aplaudir ás 20:00, como todos os días”, dicían as veciñas. Non sabiamos o que pasaba pero ninguén se atrevía a deixar de mirar polo balcón, queriamos ver, supoño, o final do espectáculo, a pesar de que o aplauso xa fora antes. Tiñamos medo –supoño- de que Covid19 se tivera instalado no barrio: queriamos saber. Pero non. Foi un infarto. Con todo, Covid19 gañou igual puntos e puntos aquela noite, a noite na que ninguén foi abrazar á veciña que viña de perder á súa parella. A noite na que lle faltaron as miradas nos ollos, os bicos, as caricias na cara, os apretóns e as bágoas. Porque ate as bágoas semellan arrebolarse con retraso, mentres aguantamos-aguantamos-aguantamos, porque temos que aguantar. É o discurso oficial.

Chego a casa. Meto a caza na despensa, na neveira. Limpo os guantes –os de sempre–, doulles a volta, póñoos a secar. Un ten un anaquiño roto. Non pasa nada: malo será! Veña Esther, que hai que ir a traballar. Imos á “ofi”: pasillo da casa, entrando primeira porta á esquerda. Axenda: poñer en Facebook que hoxe tiñades que estar con #camiños en Pontevedra, no salón do libro infantil, pola mañá un bolo e pola tarde outro. Entremedias, impartir o obradoiro “Feramentas do humor. O humor como ferramenta” (Que bo título, que axeitado!!!) pero non vai poder ser, outra vez será! Hoxe vas compartir o vídeo completo de #camiños para que a xente o poida ver online, para que pareza que todo vai ben e que imos poder con Covid19, porque malo será! (Por certo, saíu o novo anuncio de Gadis!!!).

Sentas diante do ordenador. E decátaste de que antes de nada, antes de poder abrir sequera o Facebook tes que soltar lastre, que resulta imposible para ti seguir acumulando. E aquí estás. Diante do Microsoft Word. Tentando gañar sequera un minipunto vital para poder continuar.

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

Comprar Erregueté | Revista Galega de Teatro

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Recibe a túa na casa

Por 20 euros ao ano recibirás con artigos, reportaxes, textos teatrais...