Crítica

The Cherry Orchard

O xogo do teatro

| Manuel Xestoso |

 

tgstancherry

 

A compoñente lúdica da arte maniféstase moi especialmente no teatro. Xogamos a ser outros, a facer que facemos e, nese xogo, creamos unhas regras que tenden a un fin: atoparlle un significado a ese mesmo xogo. Gadamer explicounos que o espectador dese xogo é tamén un participante, que non pode evitar “xogar con”, mentres observa. E iso é o primeiro que vén a cabeza cando se asiste á función da compañía tg STAN: os seus compoñentes subliñan dende o principio que están a xogar a facer teatro, que a súa representación é unha impostura na que nos implican para, entre todos, dotar dun sentido á historia que representan.

O elenco emprega todo tipo de recursos para crebar a ilusión escénica: diríxese abertamente á audiencia, integra técnicas de slapstick, demórase en cambiar a escenografía, crea efectos especiais cuxo truco queda hilarantemente ao descuberto… E dese desbaratamento da cuarta parede, curiosamente, abrolla unha visión do clásico na que a humanidade dos personaxes se integra co argumento dun xeito novo: o vínculo entre o persoal e o social nace duns detalles que teñen a ver coa intimidade creada entre o escenario e o patio de butacas.

A trama de The Cherry Orchard é moi tenue e o seu efecto conséguese a través da combinación dos diálogos e os silencios. Tg STAN logra que a familiaridade creada entre o público e a compañía se transforme no instrumento revelador dos matices e sutilezas do texto de Chekhov. A dependencia mutua dos personaxes –o debuxo dunha sociedade insostible a partir dos pequenos dramas persoais– vai construíndo un fresco no que se expoñen os nexos entre as insuficiencias do suxeito e as da comunidade na que desenvolve a súa existencia.

Todo o que Chekhov quería que estivese, está: a decadencia da burguesía, a prefiguración da revolución, a transformación da natureza das relacións entre as persoas. E todo se mostra cunha mestura de enerxía e delicadeza que capta dende o oculto a riqueza dos caracteres, a desorientación do individuo ante os cambios sociais, a implacable gradación das clases que revela a obra.

Case nunca somos donos da nosa vida, aínda que as decisións que tomamos dirixen de xeito decisivo o lugar que ocupamos na comedia social. A este respecto, non hai que esquecer que o propio Chekhov denominou “comedia” a esta obra e que, non obstante, adoita tratarse dende un rexistro máis achegado ao dramático e o nostálxico. A montaxe de Tg STAN recupera o espírito irónico do texto orixinal e acentúa os elementos vodevilescos presentes na obra, permitindo así que o retrato duns personaxes que sofren vaia instalando na mente do espectador a idea básica de que todo estaba cambiando, de que ninguén era quen de atrapar completamente a esencia desa transformación e mais ninguén podía eludir as súas secuelas. De que aceptar o cambio e admitir a renuncia en favor do descoñecido forma parte do misterio da existencia.

Unha lección moi oportuna nestes tempos de confusión.

 

The Cherry Orchard de Anton Chekhov
Creación e interpretación: Evelien Bosmans, Evgenia Brendes, Robby Cleiren, Jolente De Keersmaeker, Lukas De Wolf, Bert Haelvoet, Minke Kruyver, Scarlet Tummers, Rosa Van Leeuwen, Stijn Van Opstal, Frank Vercruyssen
Deseño de luz: Thomas Walgrave
Vestiario: An d`Huys
Escenografía em colaboração com Damiaan De Schrijver
Equipa Técnica: Tom Van Aken, Chris Vanneste, Tim Wouters
Produción: STAN

Festivais Gil Vicente. Centro Cultural Vila Flor, Guimarães. 11 de xuño de 2016.

 

 

 

 

Ficha artística

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Subscríbete

Recibe as novas, artigos, entrevistas e contidos da Erregueté para que non perdas unha!

erregueté en papelSúmate ao movemento #erreguelove!

Por só 20 euros ao ano recibirás dúas revistas coa edición de textos dramáticos