Dentro desa programación “especial” que celebra o Orgullo LGBTIQ+ descubrimos esta Cía. peruana de recente creación (2025) que fixo, literalmente, as delicias do público de Cangas, coa súa parodia dunha radio-novela na que Silvio, un desgraciado e inxenuo homosexual de clase media, se lanza á aventura de perder a virxindade e namorar, entregándose con paixón e, de repente aos seus corenta anos, coa pureza do neno cun xoguete novo.
Porén, vese obrigado, polo contexto sumamente adverso, a levar unha dobre vida, entre a súa nai e unha sociedade extremadamente homófoba e violenta.
Aínda por riba, ironías da vida, acaba traballando como actor nunha radio-novela, na que, precisamente, fai o personaxe “machote” de “Mata maricóns”.
A historia vai ter varios xiros sorprendentes e traxicómicos.
A parodia cómica do melodrama, cos tres actores mudando de voz para facer os diferentes personaxes da historia, adobada con cancións de amor e desamor levadas ao ambiente gay, os efectos sonoros realizados en directo, nunha especie de “foley” radiofónico, e os traxes de señor que lles quedan grandes aos tres actores, compoñen un espectáculo moi rítmico.
Entre as prestidixitacións dramatúrxicas está a truculencia e a violencia dalgunhas escenas ou o sexo explícito noutras, que poden resultar procaces e cun punto escandaloso, pero simpático, precisamente porque non as vemos representadas, senón que son suxeridas a través da descrición e recreación sen eufemismos. Por un lado, fannos rir. Por outro, apiadarnos e ata incluso entenrecernos. Por que? Pois porque os propios suxeitos coas súas subxectividades, esta tríade prodixiosa de actores, traen consigo para o escenario esa comprensión e esa tenrura que fan do obxecto artístico, os personaxes e a historia que representan, unha obra chea de graza e de humanidade. Se callar, iso é a sublimación e o camiño a unha catarse, desde a emancipación paródica do melodrama, que nos sirva para respectarnos máis.
Así dá gusto!
Premio Álvaro Cunqueiro da Xunta de Galicia en 2001. Premio María Casares á Mellor Adaptación teatral en 2016. Premio de Honra do Festival de Teatro Galego, FETEGA, do Carballiño (Ourense) en 2020. Premio Internacional de Xornalismo Carlos Porto 2024, de prensa especializada, do Festival de Almada, organizado pola Câmara Municipal de Almada, do que tamén recibira unha Mención Honrosa en 2020.
- O bo do CARIÑO MALO en Cangas - 29/06/2026
- Festivais Gil Vicente de Teatro Contemporâneo de Guimarães 2026 - 14/06/2026
- A poética de Sofia Dias & Vítor Roriz - 01/06/2026
