PUBLICIDADE

O Manifesto A prol do Apóstolo Santiago recolle sinaturas en solidariedade co dramaturgo Carlos Santiago tras os ataques recibidos despois de protagonizar o pregón do Entroido en Compostela. Centos de persoas e colectivos da cultura de Galicia e Portugal xa asinaron o documento, que se suma aos diferentes comunicados publicados en apoio á liberdade de expresión e en desagravio ao dramaturgo.

 

 

Manifesto – A prol do Apóstolo Santiago

O verdadeiro Apóstolo Santiago, o auténtico, o noso, o picheleiro, o de aquí e agora, o de carne e óso, leva tempo predicando entre nós, e non predica no deserto. Se non existise, habería que inventalo. A súa palabra esclarecida, que dende as celestiais alturas catedralicias elabora unha radiografía ben contrastada das glorias e miserias compostelás, leva chegando dende hai ben anos a ouvidos da cidadanía atenta que frecuenta os teatros, as asociacións, os baretos e outros templos da cultura civil local. ECG, polo visto, non estaba informado disto.

Cando o Apóstolo abre a boquiña habería que escoitar con máis atención. O seu verbo é articulado, non unha lista de insultos, sacrilexios e herexías. O seu ánimo non é ofender, é criticar. A súa mensaxe é clara e inequívoca para quen a queira entender e teña a paciencia de escoitar alén das aparencias e as primeiras impresións. O seu é o humor, a sátira e a ironía que tan pouco lle presta aos hipócritas que se erixen en árbitros do “bo gusto,” sempre raudos a vilipendiar aquilo que nin sequera presenciaron. Para iso ECG si que parece ben disposto. Esa é a súa información.

Mais elaborar unha noticia a partir dos recortes de declaracións de testemuñas anónimas que disque estiveron alí (é que non había nin un triste reporteiro!?), inventar frases que o Apóstolo non dixo e armar con elas unha campaña de discurso apocalíptico sobre o que foi, nin máis nin menos, un pregón para as festas do Antroido, iso non se pode chamar información.

Pode chamarse amarelismo cando ao día seguinte se lle dá continuidade á noticia inventariando o número de medios que se fixeron eco da falacia. Era iso o que buscaban? Unha primicia sensacionalista?

Pode chamarse incitación ao odio acumular na lista de comentarios da web tal cantidade de insultos e ameazas por parte dos trolls sen tomar ningunha medida. Son permisibles as ameazas contra a integridade das persoas e o escarnio non o é? É dobre moral ou é que o agravio so funciona nunha única dirección?

Pode chamarse axenda ideolóxica ao feito de desprezar a un artista local -iso sempre é gratis- como accesorio do que verdadeiramente se pretende: a permanente criminalización do goberno municipal, guía e faro da súa liña editorial. Que se podía esperar do noso inimigo xurado?

Pode chamarse esperpento cando celebra con arroubo a convocatoria de misas de “desagravio” en Santiago e Zaragoza. Desagravio de que? Cal é o delito do Apóstolo Santiago?

Pode chamarse un novo ataque cavernario á máis elemental liberdade de expresión artística -lembremos o cartel do antroido da Coruña do ano pasado, a farsa dos monicreques terroristas, as denuncias contra cantantes… Je suis Charlie!-. Un ataque ao espírito crítico, antagonista e contestatario, que é a propia esencia do Antroido.

Pode chamarse moitas cousas o que fixo e está a facer ECG, pero información non é. É axitación, vontade de confundir e ganas de armar follón.

Para informarse ben é moito mellor escoitar ao Apóstolo Santiago en persoa, aínda que algún fariseo non sexa quen de soportar tanta verdade revelada. A súa primeira aparición na ágora pública, logo de moito tempo nas catacumbas artísticas, foi -non podía ser doutro xeito- sensacional. Agardemos que non sexa a última.

Convocamos á voz da cidadanía libre e democrática, especialmente ás agrupacións artísticas e culturais, a todas as institucións civís, políticas, sindicais, académicas e -por que non?- relixiosas, á profesión xornalística -como non!- e a toda persoa civilizada, a pronunciarse a prol da liberdade artística, en contra das argalladas da prensa tóxica e irresponsable e en apoio do auténtico Apóstolo Santiago, o único, o de verdade, o galego, non o palestino, ese pobo irmán.

Engánase quen afirme ou pense que a expresión artística, e máis no contexto do Antroido, non está amparada pola liberdade de expresión que defende a lexislación vixente. Neste país aínda é legal o escarnio de ideas, crenzas, mitos e ideoloxías dentro dun inequívoco sentido crítico e paródico. O verdadeiro Apóstolo Santiago non ataca nin ofende. Queremos que a súa palabra continúe esclarecendo as celebracións da cidade que lle debe o nome, e que nin sequera tivo a ben adicarlle unha triste rúa. Ata cando, ECG? Ata cando?

 


Podes asinar este manifesto nesta ligazón.

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Subscríbete

Recibe as novas, artigos, entrevistas e contidos da Erregueté para que non perdas unha!

erregueté en papelSúmate ao movemento #erreguelove!

Por só 20 euros ao ano recibirás dúas revistas coa edición de textos dramáticos