Crítica

O servidor de dous amos

Abuso de autoridade

| Manuel Xestoso |
| Foto: Rubén Prieto |

 

A falta de escrúpulos dos nosos gobernantes actuais ten consecuencias tráxicas pero, vista de cerca, mantén o aspecto dunha farsa protagonizada por monicreques previsibles e absolutamente faltos de dignidade. Talía Teatro apela ao Goldoni moralista, ao censor dos costumes da súa época, para achegarnos unha visión desopilante do argumento que o telexornal nos serve diariamente: Arlequino, transformado nun “emprendedor” desesperado por sobrevivir na xungla do capitalismo, ponse ao servizo dunha banda de mafiosos que, amparados en cargos políticos, tecen unha tupida trama para enriquecerse a costa do erario público.

Arlequino é ese personaxe eterno pertencente á clase maltratada pola fame que, por puro instinto de supervivencia, acaba converténdose na intelixencia dos seus amos, na instancia que desenreda os sarillos creados pola incompetencia dos poderosos. A ambigüidade do seu proceder responde a unha obrigada capacidade de adaptación que o impulsa á complicidade cos que ostentan o poder e o sitúa como testemuña directa dos excesos dos gobernantes.

A súa ollada guíanos polas vías que comunican os intereses da empresa e da política –iso que antes denominabamos “corrupción” e agora se chama “portas xiratorias”– baixo a sombra duns guindastres que proclaman a omnipotencia dun modelo produtivo (por chamalo dalgunha maneira) sometido aos intereses da construción. As alusións á actualidade concretan a teoría e manteñen ao público atento, mais a estilización inspirada na commedia dell’arte é a que lle outorga á montaxe un certo aire de intemporalidade que nos avisa de que case sempre foi así, de que o xogo do poder esixe o sacrificio duns peóns que nunca chegan ao final da partida.

A comedia está aquí no ritmo, na xestualidade e, sobre todo, no equívoco, que apela a un mundo onde a aparencia substitúe a esencia e onde a mentira se disfraza de ética responsable. Talía aproxímase á realidade a través dun subliñado que amosa o guiñol escondido nesa realidade de atropelos, corruptelas e inxustizas, e consegue engadirlle diversión desbordada a través dun elenco que se desenvolve ben nos diálogos e situacións que debuxan ese teatro estrafalario en que se converteu a democracia contemporánea.

O servidor de dous amos non conta nada que non saibamos se lemos os xornais con certa frecuencia, pero con eses vimbios Talía consegue armar un retablo bufo que revela a natureza fundamentalmente groseira e rudimentaria das componendas artelladas nos sotos do poder. Non se trata tanto de denunciar o que xa coñecemos como de desvelar o grotesco do seu carácter. O festivo mesturado co esaxerado non lle resta nin un chisco de exactitude a ese retrato das truculencias que rexen a sociedade: ridiculizalo non é mais que confrontar a dignidade do humano coa estupidez que se deriva do abuso de autoridade.

 

O servidor de dous amos, de Carlo Goldoni.

Dirección e adaptación: Diego Rey.
Elenco: Xurxo Barcala, Toño Casais, Mrta Lado, María Ordóñez, Diego Rey, Marta Ríos, Artur Trillo, Dani Trillo.
Escenografía: Diego Valeiras.
Iluminación: Diego Valeiras.
Vestiario: Martina Cambeiro.
Fotografía: Rubén Prieto.

Estrea no Teatro Principal, Santiago de Compostela. 14 de febreiro de 2018.

 


 

[Este artigo foi previamente publicado no número 94 da edición impresa da erregueté | Revista Galega de Teatro.]

 

 


 

Ficha artística

Compartir

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

PUBLICIDADE

Deixar un comentario

Subscríbete

Recibe as novas, artigos, entrevistas e contidos da Erregueté para que non perdas unha!

erregueté en papelSúmate ao movemento #erreguelove!

Por só 20 euros ao ano recibirás dúas revistas coa edición de textos dramáticos